Ελληνικές Παροιμίες

επόμενη σελίδα»

Άνθρωπος Ο άνθρωπος ό,τι μπορεί κι ο Θεός ό,τι θέλει. Όσο βαραίνει ένας άνθρωπος, δε βαραίνει ο κόσμος όλος. Καλό & Κακό Κάθε κακό θυμίζεται, κάθε καλό ξεχνιέται. Για τον παρά κολάζεσαι, με τον παρά κι αγιάζεις. Κάμεις καλό, κάμεις κακό, θα ’ρθει γυρεύοντάς σε. Όταν ο Θεός σου δίνει αλεύρι, σου παίρνει ο διάβολος το σακί. Συνείδηση Τι κι αν σε δέρνουν δεκατρείς, αν δε σε δέρνει ο νους σου. Ζωή Καλή ζωή, κακή διαθήκη. Η κακή ζωή του χάρου μοιάζει. Και με τα χίλια βάσανα, πάλι η ζωή γλυκιά ‘ναι. Ντύσου, γδύσου, συλλογίσου, φάγε, πιέ, χέσε, κοιμήσου. Πεπρωμένο Ό,τι μέλλει δεν ξεμέλλει. Στραβά δόντια, ίσια μοίρα. Η μάνα γεννάει μα δεν μοιραίνει. Ό,τι γράφει η μοίρα, δεν ξεγράφει η χείρα. Ο Θεός άλλους έπλασε και άλλους έκλασε. Η μοίρα κάνει τα προικιά, το ριζικό τα κάλλη. Να ‘χα πουτάνας ριζικό και ακαμάτρας μοίρα. Σαν θέλει η μοίρα, μυλωνάς γίνεται και δεσπότης. Που γραψ’ ο Θεός ξεβράκωτο, ποτέ βρακί δε βάζει. Όποιου του μέλλει να πνιγεί, δεν πάει από κρεμάλα. Τα όσα έχει η μοίρα στο χαρτί, πελέκι δεν τα κόβει. Ό,τι γράφει η μοίρα μελανό, ο ήλιος δεν τ’ ασπρίζει. Θάνατος Ο γέρος πάει ή από πέσιμο ή από χέσιμο. Απόθανε να σ’ αγαπώ και ζε να μη σε θέλω. Όπου πεθαίνουνε πολλοί, θάνατο δε φοβάσαι. Εις του θανάτου τις πληγές, βοτάνια δε χωρούνε. Ο Χάρος φίλους και εχθρούς σ' ένα τραπέζι σμίγει. Να σου πει ο παπάς στ’ αυτί κι ο διάκος στο κεφάλι. Εις του θανάτου τες πληγές βοτάνια δε χωρούσι ούτε γιατροί γιατρεύουσι ούτ’ άγιοι βοηθούσιν. Προλήψεις Άμα δεις λαγόν εμπρός σου, τρεις φορές καν’ το σταυρό σου. Τετάρτη και Παρασκευή τα νύχια σου μην κόψεις, την Κυριακή να μη λουσθείς, αν θέλεις να προκόψεις. Θαύματα Μεγάλο θάμα, τρεις μέρες. Αλλού τ’ όνειρο κι αλλού το θάμα. Τρείς μέρες θάμα, τη τρίτη παραθάμα. Άγιος που δε θαυματουργεί, μηδέ δοξολογιέται. Κενό Ο άδειος ο τενεκές κάνει το μεγαλύτερο θόρυβο. Θρησκεία & Θεός Κάλλιο δρόμο του θεού παρά διαβόλου στράτα. Κάνεις δεν κάνεις, με το Θεό μην τα βάνεις. Προσευχή Χωρίς κουπιά και άρμενα, Αϊ-Νικόλα βόηθα. Αθεΐα Άθεος απρόκοβος. Παράδεισος Το ξύλο βγήκε απ’ τον Παράδεισο. Μοναχός σου μήτε στον παράδεισο. Διάβολος Έβαλε ο διάολος την ουρά του. Ο διάβολος έχει πολλά ποδάρια. Ο θεός οικονομάει κι ο διάολος τα χαλάει. Όποιος διάβολο αγόρασε, διάβολο πουλάει. Θέλω ν’ αγιάσω κι ο διάβολος δεν μ’ αφήνει. Τάξε στην Παναγιά κερί, του διάβολου λιβάνι. Του άγιου άναβε ένα κερί και του διαβόλου δέκα. Απ’ του διαβόλου το μαντρί, μήτε ‘ρίφι μήτε αρνί. Δουλειά δεν είχε ο διάολος κι έδερνε τα παιδιά του. Μήτε το διάολο να δεις, μήτε το σταυρό σου να κάνεις. Όποιος τρώει με το διάβολο, πρέπει να ‘χει μακρύ κουτάλι. Όταν ο διάολος μας δίνει το στάρι, ο διάολος μας παίρνει το σακί. Εκεί όπου έχει ο Θεός εκκλησιά, έχει ο διάβολος παρεκκλήσι. Όταν ο Θεός σου δίνει αλεύρι, σου παίρνει ο διάβολος το σακί. Όπου δεν φτάνει η φωνή του Θεού, φτάνει η ματσούκα του διαβόλου. Όποιος στην ξέρα περπατεί και θάλασσα γυρεύει, ο διάβολος οπίσω του κουκιά του μαγειρεύει. Γνώση Χίλια ξέρε κι ένα ρώτα. Κοντά στο νου κι η γνώση. Ξέρει ο μπουρμάς ίντα είναι ο χουρμάς. Δε με θλίβει που πεθαίνω, μα που όσο ζω μαθαίνω. Όσα ξέρει ο Κωνσταντής, δεν τα ξέρει άλλος κανείς.