| ΑΝΕΚΔΟΤΟ....ΤΗΣ ΠΙΑΤΣΑΣ |
| Κάποτε βρεθήκαν δυο φίλοι από το σχολειό οι |
| όποιοι είχαν πολλά χρόνια να συναντηθούν |
| Συμπτωματικά ήταν μεν φίλοι αλά στα μαθήματα |
| ήταν τα δυο άκρα αντίθετα. |
| Ο ένας ήταν ο απουσιολόγος και ο Άλος ήταν ο |
| σκράπας της τάξης |
| Όταν λοιπόν συναντήθηκαν άρχισαν, μετά τις |
| πρώτες κουβεντες,οπως είναι λογικό, να |
| ερωτάει ο ένας τον όλον για τις ζωές τους |
| Ο πρώτος ,ο απουσιολόγος, ήταν ντυμένος κάπως |
| φτωχικά και οδηγούσε ένα ΛΑΝΤΑ. Ο αλος ,ο |
| σκράπας, ήταν ντυμένος με την τελευταία λέξη |
| της μόδας και οδηγούσε μια λιμουζίνα |
| Ρωτάει λοιπόν ο σκράπας τον όλον πως είναι η |
| ζωή του. αν και απ΄ οτι βλέπω δεν νομίζω ότι |
| αποζημιώθηκες για το πολύ διάβασμα του σχολειού |
| Πραγματικά, του λέει ο αλος δεν είναι ότι ακριβώς |
| περίμενα. Όμως ενταξει,καθηγητης είμαι, έχω έναν |
| μισθουδακο, δουλεύει και η γυναίκα μου και τα |
| κουτσοβολεύουμε. Εσύ όμως, απ ότι βλέπω |
| πρέπει να έχεις πετυχει |
| Ω, ναι, λέει ο σκραπας,ειμαι πολύ καλά. Χρήσιμο- |
| ποίησα το μυαλό μου και τα κατάφερα |
| Δηλαδή, ρωτάει ο δάσκαλος. Να του λέει ο σκράπας |
| εγώ μέχρι τα τριάντα ζούσα με το χαρτζιλίκι του |
| πατερά μου. Ένα βράδυ όμως βλέπω ένα όνειρο, |
| το όποιο, με έβαλε σε σκέψεις |
| Δηλαδή |
| Θα σου πω. Ολη την νύχτα λοιπόν, του λεει,εβλεπα |
| 7αρια. 7αρια,7αρια, πολλά 7αρια |
| -Λοιπόν, δεν κρατιόταν ο καθηγητής. |
| Το δεύτερο βράδυ τα ιδια.7αρια,7αρια πολλά 7αρια |
| Το τρίτο βράδυ τα ιδια, Και εγώ βάζω το |
| μυαλό μου να δουλεψει,και αποφασίζω να |
| ρευστοποιήσω όλη την περιουσία της οικογενείας |
| Πηρά λοιπόν τα χρήματα και πήγα σ' ένα καζίνο |
| στην Αμερικη,στο Λας Βέγας |
| Πάω λοιπόν σε μια ρουλέτα και κάθισα και |
| σκέφτηκα. |
| Τια βραδεία έβλεπα 7αρια |
| Άρα λοιπον.3 επί 7 είκοσι οκτώ 28 |
| Τα βάζω λοιπόν όλα στο 28 και φτιάχτηκα |
| Τι λες ρε του λέει ο απουσιολόγος 3 επί 7 ίσον 21 |
| Σώπα ρε φιλέ του λέει ο σκράπας |
| Ε λοιπόν αν ήξερα τη προπαιδεία τόσο καλά όσο και |
| εσύ θα τα είχα χάσει ολα.Ευτυχως όμως ξέρω όσα |
| μου χρειάζονται ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ λοιπόν φιλέ |
Ένα blog που απευθύνεται σε αναγνώστες που τους αρέσει να πετούν από το ένα θέμα στο αλο ετσι....χωρις πρόγραμμα. Όλα τα θέματα είναι όπως λέμε [ΑΤΑΚΤΩΣ ΕΡΗΜΕΝΑ] Αυτή η μέθοδος στόχο έχει να μην σε αφήσει να βαρεθείς η να πλήξεις
Παρασκευή 15 Ιουνίου 2018
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Το οριζόντιο ύψος Μια φορά και έναν καιρό, πλάι σε ένα πανύψηλο υπερήφανο κυπαρίσσι, ζούσε μια ελάχιστη ταπεινή αγριάδα, που ζήλευε το μπό...
-
Τα άνθη της άνοιξης Στην αρχαία Ελλάδα δεν συνηθιζόταν να διατηρούν παρτέρια με λουλούδια για διακόσμηση. Τα κρατούσαν όπως φύτρωναν...
-
Ελληνικές Παροιμίες επόμενη σελίδα» Άνθρωπος Ο άνθρωπος ό,τι μπορεί κι ο Θεός ό,τι θέλει. Όσο βαραίνει ένας άνθρωπος, δ...
-
Η ΜΑΓΕΜΕΝΗ ΦΛΟΓΕΡΑ Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που τα παραμύθια κρατούσαν συντροφιά στα παιδάκια τα βράδια του χειμώνα, ένας...
-
Αρχαία Γνωμικά Λυχνίας σβεσθείσης, πάσα γυνή ομοία. Διογένης, 410-323 π.Χ., Κυνικός φιλόσοφος R άρεσε σε 583 Ούτε δια τ...
-
" Ζωή είναι ότι ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ......"" ~ Leo Buscaglia ~ " ΄Ολοι προσπαθούν .... να καταλάβουν το νόημα της ζωής ...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου