Λέξεις που χάνονται.

Αα

Άγανα(τα) = οι (ενοχλητικές) τρίχες που έχουν τα στάχια.

Αγκιά (τα) = δοχεία και σκεύη της μαγειρικής (κατσαρόλες, πιάτα κ.λπ.).

Αγιάζι (το) = η νυχτερινή διαπεραστική ψύχρα

Αγιογδύτης (ο) = ο χωρίς αναστολές εκμεταλλευτής

Αγλέορας  = Βότανο, με γαλακτώδη δηλητηριώδη χυμό  ,

(μετ.) –«έφαγε τον αγλέορα» = έφαγε πολύ

Αγκομαχάω = βογκάω από πόνο ή κόπο

Αγκωνάρι (το) = γωνιακός, ακρογωνιαίος λίθος

Αγκωνή (η) = η γωνία  του σπιτιού, «μια αγκωνή ψωμί»

Αγνάντιο = απέναντι

Άγουρος = ανώριμος, άπειρος νέος

Αγουρίδα (η) = το άγουρο ξινό σταφύλι

Αγριάδα (η) = είδος αγριόχορτου, θυμός

Αγρικάω = ακούω κάτι, καταλαβαίνω

Αγύριγος = αγύριστος – «να πας στον αγύριγο» (διάβολο)

Αδειάζω  (είμαι) αδειανός = ευκαιρώ, έχω ελεύθερο χρόνο (- Έλα απ’ το σπίτι… – Δεν αδειάζω…)

Aδερφομοίρια = τα αμοίραστα μερίδια που ανήκαν σε αδέρφια

Αδράχτι (το) = εργαλείο της ρόκας για το γνέσιμο (κλώσιμο) του μαλλιού  για να γίνει νήμα

Αερικό (το) = Το φάντασμα, η νεράιδα

Αζάτικος = απείθαρχος – ανυπότακτος – απείθαρχο παιδί

Ακόνι (το) = πέτρα για λείανση κοφτερών εργαλείων

Ακαμάτης (ο) = ο τεμπέλης

Ακουμπέτι = τέλος πάντων, επί τέλους, παρά ταύτα.

Αλάλιασα = τρέλανα

Αλαξιά (η) = φορεσιά, τράμπα, ανταλλαγή

Αλάργα = μακριά

Αλαφιασμένος (ο) = τρομαγμένος

Αλαφροΐσκιωτος (ο) = αυτός που βλέπει αερικά, στοιχειά, φαντάσματα

Άλειμμα (το) = το χοιρινό λίπος στην λαήνα. (ομηρική λέξη)

Αλεσιά (η) = αλεσμένη ποσότητα σταριού

Αλέτρι (το) = γεωργικό εργαλείο για το όργωμα της γης.

Αλισίβα (η) = βρασμένη στάχτη με νερό για το πλύσιμο των ρούχων, (μετ.)=το πόσιμο νερό που έχει ζεσταθεί υπερβολικά από τον ήλιο

Αλειτούργητος = ο άθρησκος – αυτός που δεν έχει πάει σε εκκλησία

Αλιγδώνω = αλείφω με ζωικό λίπος, «αλίγδωσε τα ρούχα του» =τα λέρωσε

Αλισβερίσι (το) = συναλλαγή, δοσοληψία, συνεργασία,

Αλουνού = άλλου

Αλύχτημα (το) = το γοερό γαύγισμα

Αλωνάρης, αλωνιστής (ο) = ο μήνας Ιούλιος

Αλώνι = 1.το κυκλικό μέρος, στρωμένο με πλάκες που αλώνιζαν, 2.το νέφος γύρω από το φεγγάρι.

Αλπού ή αλουπού (η) = η αλεπού, είδος τοπικού σταφυλιού (αλπούδες)

Αμέτι μουχαμέτι = το έβαλε σκοπό ,πείσμα

Αμή, αμί = ναι

Αμπάριζα (η) = παλιό ομαδικό παιχνίδι

Αμπολάω = αμολάω,αφήνω

Αμποριά (η) = Η πρόχειρη πόρτα στο χωράφι ή την στρούγκα

Αμόλα = φεύγα

Αμόνι = σιδερένια βάση που πάνω της σφυρηλατούσαν για να διαμορφώσουν το καυτό σίδερο

Άμπακας = υπερβολικό φαγοπότι ( – έφαγε τον άμπακα)

Αμπάρι = ξύλινη αποθήκη του σπιτιού για αποθήκευση σιταριού

Αμπλαούμπλας = ο ασουλούπωτος – αυτός που λέει βλακείες

Αμποδάω = εμποδίζω ,  αμπόδηκε = δεν άφησε

Αναβροχιά = ανομβρία

Ανακαψίλα (η) = η καούρα

Αναγελάω = χλευάζω, κοροϊδεύω

Ανακλαδίζομαι = τεντώνομαι να ξεμουδιάσω

Αναμαλλιάρης- αναμαλλιασμένος = με αχτένιστα μαλλιά

Αναμπουμπούλα (η) = η φασαρία, η αταξία

Αναπιάνω = ανακατώνω το προζύμι με νερό και αλεύρι- φτιάχνω τη ζύμη του ψωμιού

Αναχαράζω = αναμασάω, μυρικάζω

Ανάρια (τα) =αραιά

Ανάρμεγος, (η,ο) = το θηλυκό ζώο που δεν έχει αρμεχθεί.

Ανάρτηγο = νηστίσιμο, «Το φαγητό είναι ανάρτηγο»

Ανασταίνω = αναθρέφω, επαναφέρω στη ζωή

Αναχρικά (τα) = τα απαραίτητα πράγματα του σπιτιού (κουζινικά), φυλαγμένα για ώρα ανάγκης

Ανημπόρια = η αρρώστια

Ανερώτηγα = χωρίς άδεια

Αντί (το) = εξάρτημα του αργαλειού, ξύλο κυλινδρικό  που τυλίγεται  το στημόνι( νήμα), αντιά = βγαίνει από την λέξη εντείνω = τραβώ, απλώνω και τανύω = τανώ (τεντώνω)

Ανυφάντρα (η) = η υφάντρα

Αντίδερο = αντίδωρο από τον Ιερέα στο εκκλησίασμα

Αντίκρυ = απέναντι

Αντιριέμαι = Δυσκολεύομαι, επιφυλάσσομαι

Αξάι (το) = αλεστικό δικαίωμα

Απαγγιάζω = κρύβομαι από τον αέρα,

Απάγκιο (το) = απάνεμο,  αποκούμπι, από-άγγειος = απάνεμος

Απαντάω = συναντάω κάποιον  « – Τον απάντησα στο δρόμο…»

Απαρατάω = αφήνω-εγκαταλείπω

Αποκλαδούρα = άκλαδο, ακλάδευτο, εγκαταλελειμμένο αμπέλι

Αποκόβω = απογαλακτίζω.

Αποκούμπι = στήριγμα για τα γηρατειά

Απόλυσε =  φύτρωσε (ή αμόλυσε)

Απλογιέμαι = απαντάω σε κάποιον από μακριά (έχει ως ρίζα την λέξη «απολογούμαι»)

Απλοχεριά (η) = όσο χωράει μια παλάμη

Αποπαίδι = το αποκληρωμένο παιδί

Απόρριξε = όταν κάποιο ζώο απέβαλε το έμβρυο που κυοφορούσε

Αποσπερού (επίρ.) = απόβραδο

Αποσταίνω = κουράζομαι, Απόστασα = κουράστηκα

Απότρυγα = μετά τον τρύγο

Αράδα = σειρά

Άρατος = έφυγε, εξαφανίστηκε, «έγινε άρατος !»

Άραχνος = άτυχος- για λύπηση, σκοτεινός «μαύρος και άραχνος»

Αργαλειός = μηχανισμός για την ύφανση του νήματος ώστε να γίνει υφαντό.

Αργητό = καθυστέρηση «δεν είναι αργητό»

Αργιεύω = αραιώνω, «-Πάω γι’ αργιέματα στα μέσα…»

Άρεντος = αράντιστος

Αρίδα (η) = το πόδι- το καλάμι του ποδιού

Αρλούμπα (η) = κουταμάρα, ανοησία

Αρκουμάνι = το θηρίο- ο εύσωμος

Άρμη (η) = το πηχτό αρμυρό γάλα μαζί με τρίμματα τυριού

Αρμολόι = γέμισμα των αρμών του τοίχου

Αρμάρι = το ξύλινο ντουλάπι στο κούφωμα του τοίχου που φύλαγαν φρούτα , γλυκά κ.λ.π.

Αρνάδα = χρονιάρα προβατίνα που κρατήθηκε για αναπαραγωγή  (αντίστοιχα – κατσικάδα για τα γίδια)

Αρνόκουρα (τα) = μαλλιά από την κουρά των αρνιών

Αρουλιέμαι = ωρύομαι  «το σκυλί αρουλιέται»

Αρούποτος = αχόρταγος, «το βαγένι που δεν ρουπώνει» (που βγάζει νερό)

Αρτένουμε = τρώγω μη νηστήσιμα φαγητά, παραβιάζω τη νηστεία

Άρτζι – μπούρτζι = «τρέχα γύρευε», ανακάτωμα, «άρτζι – μπούρτζι και λουλάς», από το αρμενικό αρτζιβούριον = νηστεία τις απόκριες

Αρτσίδι = βρεγμένος μέχρι το κόκαλο.

Ασκί (το) = επεξεργασμένο δέρμα κατάλληλο για δοχείο

Ασουλούπωτος, (η, ο) = ατημέλητος

Αστράχα = το κενό μεταξύ τοίχου και σκεπής, σίγουρο μέρος για κρύψιμο

Αστροφεγγιά (η) = τα άστρα φέγγουν χωρίς φεγγάρι.

Άταρος = ο αδύναμος «άταρο αυγό» (χωρίς τσόφλι)

Ατσάκιγος = ατσαλάκωτος- που δεν τσακίζεται

Αυγατάω = αυξάνω, φτάνω

Αφόρεγο (το) =  καινούργιο

Αφόρμησε = ερεθίστηκε η πληγή

Άφραγγος (ο) = χωρίς χρήματα

Αφώτιγο = πολύ πρωί πριν χαράξει

Αχαΐρευτος = ανεπρόκοπος

Αχάραγο = πριν το ξημέρωμα

Άχερο (το) = το άχυρο

Αχαμνός, (η, ο) = ο αδύνατος